بی همگان به سر شود بی تو مگر نمی شود ؟!
در دل بی قرار من عشق تو شر نمی شود

گر نروی تو از برم من بگریزم از درت
موهبتی برای من مثل سفر نمی شود

لطف کن ای نگار من دور شو از کنار من
با دو – سه متر فاصله رفع خطر نمی شود

کور شد اشتهای من ناز نکن برای من
قند و عسل برای تو مثل پسر نمی شود !

اسب خیالِ شعر من می رمد از کنار تو
عشوه ی بیهوده نکن اسب که خر نمی شود

هرچه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی
دامن ضد آبِ من یک ذره تر نمی شود

سرو چمان من دگر همدم گل نمی شود
میل چمن نمی کند سیخ ِ جگر نمی شود !

دایره ی خیال اگر مستِ شعاع ِ چشم تو
زاویه ی نگاه من با تو وتر نمی شود (؟!)

حرف به افراط زدم گیج شدم قاط زدم
شعر که همواره چنان درّ و گهر نمی شود

یا تو بیا به خانه ام یا ببرم به خانه ات
یا برو بی خیال شو یا دم ِ در نمی شود

مایه ی انحراف من ! گوش کن اعتراف من :
بنده هم عاشقم ولی زیر ِ گذر نمی شود !

یه دونه دل، چهل-پنجاه دلبر...
عزیزم این دله یا گاوداری؟!

شادی روزگار یعنی کشک

خاطر بی غبار یعنی کشک

در قم و یزد و گرمسار و طبس

شرشر آبشار یعنی کشک

بین خرچنگ های مردابی

سخن از خاویار یعنی کشک

چون که پروازها سر وقتند

سالن انتظار یعنی کشک

چون که بینش پژوه می خواند

اثر شاهکار یعنی کشک

محسن نامجو که خواننده است

بیژن کامکار یعنی کشک

کارگردان اگر که ده نمکی است

منشی و دستیار یعنی کشک

تا که یک سانت برف می بارد

کشور گازدار یعنی کشک

جیب ما را زدند از چپ و راست

هم یمین هم یسار یعنی کشک

تک جناحی اگر شود کشور

پس گروه فشار یعنی کشک !

چون که مستعجل است هر دولت

صحبت از اقتدار یعنی کشک

همه چون مومنند و مومنه اند

لاجرم سنگسار یعنی کشک

چون دمد توی صور اسرافیل

قطر سنگ مزار یعنی کشک ....!

  اسب حیوان نجیبی است اگر بگذارند

  چون بشر کیس عجیبی است اگر بگذارند

  سم بکوبد به زمین توی چراگاه جمال

  گاهش از عشق نصیبی است اگر بگذارند    

  گیرم از یونجه ی تر معده ی خود پر سازد

  در دلش حسرت سیبی است اگر بگذارند

  چه کم از این پسران رپ و ریپی دارد

  طالب زینت و زیبی است اگر بگذارند

  چه بسا اسب که اسباب سواری را باخت

  طعمه‌ی ساده  فریبی است اگر بگذارند

  اسب عاشق شد و فرمود :"نجابت کشک است

  بوسه هم حس غریبی است اگر بگذارند

  زین و دل داده ی آن یال پریشانم و دل-

  گیرِ افسار  حبیبی است اگر بگذارند

  نعل در آتش دل می نهم از یورتمه اش

  در دلم طرفه  لهیبی است اگر بگذارند..."

  نر اگر بود که صد در صد او مشتاق است

  مادیان نیز صدی- بیست اگر بگذارند!

یه کلوم ختم کلوم بنده فداتم، توپولف!

من هلاک تو و خاک زیر پاتم، توپولف!

من زمین خورده‌ی جعبه ی سیاتم، توپولف!

کشته‌ی تیپ زدن و قدّ و بالاتم، توپولف

مرده‌ی ریپ زدن و ناز و اداتم، توپولف!

قربون اون نوسانات صداتم، توپولف!

یه کلوم ختم کلوم بنده فداتم، توپولف!

من هواپیما ندیدم اینجوری ناز و ملوس

می‌پری پر می زنی روی هوا عین خروس!

بذار ایرباس واست عشوه بیاد -دراز لوس-

بدگِلا چش ندارن ببیننت، خوشگل روس!

قربون چشات برم، محو نیگاتم، توپولف

یه کلوم ختم کلوم بنده فداتم، توپولف!

ما رو می‌بری نقاط دیدنی وقت فرود

گاهی وقتا سر کوه و گاهی وقتا ته رود

می فرستن همه تا سه روز به روحمون درود

می خونه مجری سیما واسمون شعر و سرود

چرا ماتم می گیرن، مبهوت و ماتم توپولف!

یه کلوم ختم کلوم بنده فداتم، توپولف!

وقتی عشقت می‌کشه گاهی با کلّه می شینی

به جای باند فرود، توی محلّه می شینی

یا می‌ری توی ده و رو سر گلّه می شینی

زودی مشهور می‌شی، رو جلد مجلّه می شینی

پیگیر عکسا و تیتر خبراتم توپولف!

یه کلوم ختم کلوم بنده فداتم، توپولف!

می خوام از خدا که یک لحظه نشم از تو جدا

چون که وقتی باهاتم هی می کنم یاد خدا

بدون نذر و نیاز، با تو پریدن، ابدا!

می کنم بعد فرود تموم نذرامو ادا

واسه جنّت بلیتت گشته براتم، توپولف!

یه کلوم ختم کلوم بنده فداتم، توپولف!

تو که هی رفیقای ایرونیتو یاد می کنی

کی می گه تو انبارای روسیه باد می کنی؟

ما رو پیک نیک می بری، سقوط آزاد می کنی

خدا شادت بکنه ، روحمونو شاد می کنی

بری تا اون سر اون دونیا(!) باهاتم، توپولف!

یه کلوم ختم کلوم بنده فداتم، توپولف!

قلبم به تپش آمد و جان غافلگیر

دست و قلم و ذهن و زبان غافلگیر

یک لحظه حروف بر زبانم ماسید

 یک ثانیه شد کل زمان غافلگیر

 با شعر گران من ِ سبحان ِ مدیر

 شد معجزه و سحر جهان غافلگیر

 زین گرد که بر خاست ز اندیشه تان

 طوفان زمین و آسمان غافلگیر