شاعـــرم، شاعــــر شوریده ی این انجمنـــــم
در مثــَـل " سعدی" دورانم وشیرین سخنــــم
طبــــــع "حافظ" شده شرمنــده ز طبع خفنم!
من منم پادشــــــــه مملكت شعـــــــــر، منم!
چه بگویم كه در این عرصه چه ها می طلبم؟
شعـر می گویم و معنی ز خــــــــدا می طلبم!
كم مرا ای ادبــــــــــا ! خسته ودلگیــــــــر كنید
كم به تدبیـــــــر، مـــــــرا طعمه ی تعبیـــر كنید
از چه اشعــــــار مرا این همـــــــــه تفسیر كنید
كــــه چنین در طلب معنــــی آن گیـــــــــر كنید!
چــــه كسی گفت كه آن را ز شمـــــا می طلبم؟
شعـر می گویم و معنی ز خـــــــــــدا می طلبم!
غامض افتاده ز اشعــــــــــــــــارم اگر معدودی
كی به معنی برســـــــــــــــد ذهنیت محــــدودی
آنك از كلــّــــه ی خواننده برآیـــــــــــــد دودی!
" سودی" ار شرح دهـــد باز نبخشـــــــد سودی!
معنی دعـوی خـــــود را به دعــــــــــا می طلبم!
شعــر می گویم و معنی ز خـــــــــــدا می طلبم!
بلبل نغمه ســــرا طفــــــــــــــل دبستان من است
"افتخاری" بكند فخر كه همخـــــــوان من است!
"ناظـــری" بسته لب وناظـــــر حیران من است!
"شجـــــر" نغمه بَرومند ز الحـــــــان من است!
در چمـــــن از پی آواز، نــــــــــــوا می طلبم!!
شعـر می گویم و معنی ز خـــــــــــدا می طلبم!
شعـــــر من قوُت روان باشد وخوش طعم ولذیذ!
زان سبب كـــــرده مرا در همــــه اقلیــــم ،عزیز
حاســـــــدان خــون مرا تشنه، به سوگنــــد غلیظ
تا بخواهم ز خــــــــــدا صحّت این قــوم مریض ـ
بهر این قافیــــــه ها نیــــــز شفــــــــا می طلبم!!
شعــر می گویم و معنی ز خــــــــــدا می طلبم!
گر كسی شعــــــر طلب كرد، بسی نـــــاز كنم!
شعـر خـــــــــود در نظرش گلشنی از راز كنم!
گویمش: اهل نئی تــــــا به تــــــــــو ابراز كنم!
بعـــد نوشابه هی از بهـر خودم بــــــــــاز كنم!
زمزم ازآن شمــــــــــا، بنده "كوکا" می طلبم!
شعــر می گویم و معنی ز خــــــــــدا می طلبم!
وزن موم است مرا، گر دگــــــران راست حدید!
كامل ومقتضب و وافـــــــــــر و مجتثّ و مدید!
"شاعــــــــران جمله تلامیذ مننــد" و چــو مرید
من نه...اصلاً " برویدازخودشان ب... پرسید!!"
حكم استـــــــادی خود از شعـــــــــرا می طلبم!
شعــر می گویم و معنی ز خــــــــــدا می طلبم!...