عصر كه همسر مهربانم به خانه آمد ، برای اولین بار در عمرش خرید كرده بود . گفت : یكی از همكاران می خواست به میدان میوه و تره بار برود و مواد لازم برای درست كردن ترشی را مطابق صورتی كه خانم و مادر خانمش داده بودند تهیه كند و بعد به خانه مادر خانمش كه دو تا كوچه بالاتر از ماست بیاید . در نتیجه با هم رفتیم و بعد هم مرا به خانه رساند .

همسر عزیزم یك گونی سبزی دنبال خود می كشاند : 3 دسته جعفری ـ 3 دسته تره ـ 1 دسته شنبلیله ـ 1 دسته گشنیز و ...
 دانستم كه هیچ شعری بی حكمت به ذهن آدم نمی آید ... !

بعد از رفتن مهمان های شهرستانی ، خانه تكانی ، نظافت و شست و شو ، دمار از روزگار دست های من درآمده است . از نوك انگشتان تا نیمه های ساعدم ، سرخ و ملتهب است . دیشب  وقتی همسر مهربانم به خانه برگشت و وضع دست های من را دید خیلی ناراحت شد و كلی توصیه كرد تا مدتی به هیچ وجه نباید دست هایت با آب و مواد شوینده تماس پیدا كنند...
ظرف های شام را هم ( كه البته از سه بشقاب و چند قاشق و چنگال و سه لیوان تجاوز نمی كرد ) خودش شست .
  می ترسم خوب شدن دست هایم خیلی طول بكشد و در این شرمندگی بمانم كه تا مدت ها او ظرف ها را بشوید .

امشب همسر مهربانم دیرتر به خانه برگشت . قیافه ی خسته ای داشت . گفت : از بس داروخانه ها را گشته ام ، نفس برایم نمانده . گفتم : چرا اینقدر زحمت می كشی ؟ دست های من با همین داروهای خانگی خوب می شود....
یك بسته ی كوچك را در دستم گذاشت . وقتی باز كردم دیدم ـ نمی دانم از كجا یك جفت دستكش خریده كه تا به حال شبیه آن را ندیده  بودم . دستكشی لاستیكی ، ضخیم و آن قدر بلند كه تا میانه بازویم را فرا می گرفت !                                                                        می دانم كه دیگر آب و مواد پاك كننده و ... به هیچ وجه با دست و ساعدم تماس نخواهد داشت !

 امروز سالروز تولد من است . وارد دهه تازه ای از عمرم می شوم و به چهل سالگی سلام می گویم ! ترسی قلبم را می فشارد . آیا دیگر به میان سالی رسیده ام ؟ فكر آینده و این كه دهه های عمرم چه آسان و زود می گذرند ! رهایم نمی كند .
آیا همسر مهربانم به یادش مانده است كه امروز روز تولد من است ، یا مثل بعضی از سال های گذشته یكی دو ماه بعد به خاطر خواهد آورد ؟!
امشب كه به خانه برگشت همه چیز به یادش مانده بود . با یك دسته گل و یك بسته به سوی من آمد . بسته را باز كردم دو جلد كتاب بود :
« كهنسالی » اثر خانم « سیمون دوبوار » . گل ها را در گلدان گذاشتم . آه ... یك دسته گل داوودی سفید ... !! 

در تاریخ 1388/06/31 و در ساعت 11:00 نظر دهید ()

بحر طویل یکی از قالب های شعر سنتی فارسی است که بیشتر برای بیان مطالب طنز آمیز ، هزل و گاه مرثیه ، تعزیه نامه و یا مناظره های مجالس سخنوری به کار می رود . در این نوع شعر بر خلاف سایر قالب های شعر سنتی فارسی تساوی مصراع ها وجود ندارد ، به این ترتیب که بحر طویل از یک یا چند قسمت که اصطلاحا ً بند نامیده می شود ، تشکیل می شود .

در هیچیک از دیوان های شاعران تا قبل از دوره ی صفویه اثری از بحر طویل یافت نمی شود و در کتاب های مربوط به عروض و قواعد شعر سنتی نیز اشاره ای به این قالب شعری نشده .

از دوره ی صفویه به بعد است که در تذکره های مختلف گاه اشاره هایی به بحر طویل هایی که بعضی از شاعران سروده اند ، شده است و در دیوان های بعضی از شاعران به بحر طویل هایی با مضامین مذهبی یا طنز آمیز بر می خوریم از جمله در دیوان طرزی افشار، شاعر طنز پرداز قرن یازدهم هجری و نیز در دیوان صامت بروجردی ، از شاعران متأخر که بحر طویلی با مضمون مذهبی دارد . گذشته از این ها در ضمن بعضی از داستان های عامیانه از جمله کتاب رموز حمزه ( تحریر دوره ی صفویه ) پاره هایی از چند بحر طویل ثبت شده است .

قدیمی ترین نمونه ی بحر طویل ، نامه ای است به ظاهر منثور که در کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران ( 881 ق ) تألیف سید ظهیرالدین مرعشی ضبط شده که از نظر شکل و وزن ، بحر طویل محسوب می شود .

از دوران مشروطیت به بعد ، بحر طویل در روزنامه ها و جراید برای بیان مطالب سیاسی و اجتماعی طنز آمیز به کار رفت . یکی از نشریاتی که به بحر طویل رغبت بسیار نشان می داد ، روزنامه ی توفیق بود که روانشاد ابوالقاسم حالت این بخش را اداره می کرد چرا که در سرودن بحر طویل مهارتی به سزا داشت .

در تاریخ 1388/06/30 و در ساعت 15:37 نظر دهید ()

درمعنی " فطر " در " اقرب الموارد " آمده است که عید روزه گشادن ، جشنی که مسلمانان پس از روزه ماه مبارک رمضان در روز اول شوال گیرند .

عید فطر نیز دارای آداب و مراسم ویژه ای است .در این روز مسلمانان با ظاهری آراسته و پاک در نماز عید فطر شرکت می جویند و خداوند را به خاطر نعمات این ماه مبارک ، سپاس می گویند .بازدید اقوام و آشنایان و تبریک عید وپرداخت " فطریه " به مستحقان ازدیگر نکات قابل ذکر در خصوص این رویداد عظیم اسلامی است که دارای ابعاد فردی و اجتماعی فراوان است .

با این تعاریف غیر ممکن خواهد بود که این عید فرخنده و این روز خجسته از نگاه شاعران نکته یاب مسلمان دورمانده باشد .در گنجینه ادب پارسی درباره این واقعه اشعار بسیار دل انگیزی سروده شده است که حکایت از منزلت این عید سعید دارد ، عیدی که جشن پیروزی بر نفس سرکش است .از آن جا که " فطر " پایان " صوم " است به عید فطر عید صیام نیز گفته شده است وتبریک و تهنیت این روز همچون دیگر اعیاد اسلامی مورد توجه قرار گرفته شده است :

خاقانی شروانی :

گفتم کدام عید نه اضحی بود نه فطر

بیرون از این دو عید چه عیدست دیگرش

رودکی سمرقندی :

روزه به پایان رسید و آمد نو عید

هر روز بر آسمانت باد امروا

منوچهری دامغانی :

بر آمدن عید و برون رفتن روزه

ساقی بدهم باده بر باغ و به سبزه

خواجه شمس الدین محمد حافظ :

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

کایام گل و یاسمن و عید صیام است

مسعود سعد سلمان :

ای خداوند عید روزه گشای

بر تو فرخنده شد چو فر همای

حافظ

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی
کایام گل و یاسمن و عید صیام است

روزه یکسو شد و عید آمد و دل ها برخاست
می ز خمخانه به جوش آمد و می باید خواست

*********************************

مولوی
بگذشت مه روزه و عید آمد و عید آمد
بگذشت شب هجران معشوق پدید آمد

آن صبح چو صادق شد عذرای تو وامق شد
معشوق تو عاشق شد شیخ تو مرید آمد

بس توبه شایسته بر سنگ تو بشکسته
بس زاهد و بس عابد کو خرقه درید آمد

باغ از دی نامحرم سه ماه نمی زدم دم
بر بوی بهار تو از غیب دمید آمد

*******************************

قیصر امین پور
عید است و دلم خانه ویرانه ، بیا
این خانه تکاندیم ز بیگانه ، بیا

یک ماه تمام میهمانت بودیم
یک روزه به مهمانی این خانه بیا

****************************

امیر معزی
رمضان شد چو غریبان به سفر بار دگر
اینت فرخ شدن و اینت به هنگام سفر

************************

فرخی سیستان
به مه روزه مرا توبه اگر در خور بود
روزه بگذشت و کنون نیست مرا آن درخور

شب عید آمد و می خواهم بر بام جهنم
گویم از نو شدن ماه چه دارید خبر؟

خدایا پس چرا من زن ندارم؟

خدایا پس چرا من زن ندارم؟
زنی زیبا و سیمین‌تن ندارم؟
دوتا زن دارد این همسایه ما
همان یک‌دانه را هم من ندارم
آژانس ملکی امشب گفت با من:
مجرد بهر تو مسکن ندارم
چه خاکی بر سرم باید بریزم؟
من بیچاره آخر زن ندارم!
خداوندا تو ستارالعیوبی
و بر این نکته سوء‌ظن ندارم
شدم خسته دگر از حرف مردم
تو می‌دانی دل از آهن ندارم
تجرد ظاهرا عیب بزرگی‌است
من عیب دیگری اصلا ندارم!
خودم می‌دانم این "اصلا" غلط بود
در اینجا قافیه لیکن ندارم
تو عیبم را بپوش و هدیه‌ای ده
خبر داری نیکول کیدمن ندارم؟
اگر او را فرستی دیگر از تو
گلایه قد یک ارزن ندارم!

در تاریخ 1388/06/28 و در ساعت 15:16 نظر دهید ()

به دلیل عظمت جای گاه مولوی در عرصه ی فکر و هنر ایرانی – اسلامی و اهمیت جهان بینی خاص او، بررسی و تحلیل مقام زن در اندیشه ی وی موضوعی قابل شمرده می شود. شخصیتی چنین موًثر و بنیان گذار در عرصه ی دانش بشری کم نظیر است. مرتبه ی استادی مولانا پیش از مقام شاعری اوست و در واقع مولانا اول صاحب نظر است و دوم شاعر. بنابراین نگاه ویژ ه ای که به جهان و انسان دارد نیز قابل اهمیت است. با توجه به کلمات شفاف و رسای مولانا مخصوصاً در مثنوی واضح است که در نزد او زنان بهره ی درخوری از کمال ندارند و ارزیابی او از آن ها کاملاً منفی است. اما برای پی بردن به نظرات و عقاید مولانا در مورد زنان نمی توان تنها بر بنیان ظواهر، حکایات و تمثیلات حکم راند که در این صورت داوری آگاهانه نخواهد بود . اگر به این نکته یقین داشته باشیم که گردآوری مطالب مثنوی جوششی – الهامی بوده است و نه تاًلیفی ، لذا روح و رنگ و گفتار مثنوی تناسب با نوع حال و نگرش آن زمان گوینده دارد و گرایش‌ها و نگرش‌ها در هر زمان خواسته و ناخواسته بر اثر موًثربوده اند . این که بر پایه ی ظواهر الفاظ قضاوت کرده و در جای مولانا سخن گفت قابل تاًمل است. مولانا هرگز خود را اسیر بندهای دست و پا گیر الفاظ و قیود کلام نکرده است. شخصیت های بیشتر حکایات او تخیلی بوده و حقیقی نیستند و آن چه مقصود نهایی است نتیجه ی اخلاقی – عرفانی است که از داستان حاصل می شود.
گر حدیثت کج بود معنیت راست آن کجی لفظ مقبول خداست

اگر به این باور یقین داشته باشیم که اندیشه ها و افکار ما تناسب تنگا تنگی با زمانه دارد و در ظرف اجتماعی که در آن زندگی می کنیم شکل می گیرد، بزرگان هم از این قاعده مستثنی نبوده اند. آن ها نیز فرزندان زمانه ی خود بودند و اگرچه از سطح اجتماع خود بالاتر آمده و پاک تر می دیدند، اما رنگ و بوی روزگار خود را داشتند. آرای ما با تلقی ها و رسوم زمانه ی ما بی ربط نیست و شئون گوناگون اجتماعی که در آن زندگی می کنیم، بر نظرات ما اثر می گذارد، چنان که در آثار مولانا نمونه های بسیاری می بینیم. حتی دانشمندانی چون ملاصدرا و ملا هادی سبزواری نیز نظری این گونه داشته و زنان را در زمره ی حیوانات آورده اند که برای نکاح شایسته اند ، یا بسیاری از شاعران و دانشمندان و سخنوران دیگر که این گونه فکر می کرده اند. امروزه که زنان در هر عرصه پا گذاشته و توانایی خود را به اثبات رسانیده اند، ایده ی گذشتگان که زنان فرع بر مردانند و برای ایشان خلقت یافته اند پذیرفته نیست. البته باید اذعان داشت یکی از علل عدم بروز قابلیت های زنان در اعصار گذشته ممنوعیت و محدودیتی بود که از جانب مردان بر ایشان تحمیل می شد.

در نزد مولانا روح زن و مرد بر نمی دارد، زنی و مردی از عوارض روح اند. او روح را از مرد و زن برتر می داند.

لیک از تانیث جان را باک نیست روح را با مرد و زن اشراک نیست
از مونث وز مذکر برتر است این نه آن جان است کز خشک و تر است
این نه آن جان است کافزاید ز نان یا گهی باشد چنین گاهی چنان

مولانا معتقد است که زن در کنار سیم و زر از جاذبه های نیرومند طبیعت بشر است که خداوند آفریده و در آزمونی سخت، مرد را در معرض این جاذبه قرار داده است . او در این آزمون، گاه مجذوب خواسته های زمینی می شود که زن مصداق بارز آن است، گاه نور آسمانی جانش را می رباید و در این کشاکش پرتلاطم، کشتی وجودش را خود به سوی نجات یا نابودی نهایی می پیماید:
گاهی نهد در طبع تو سودای سیم و زر و زن گاهی نهد در جان تو نور خیال مصطفی
اینسو کشان سوی خوشان وان سو کشان با ناخوشان
یا بگذرد یا بشکند کشتی دراین گرداب ها

در تاریخ 1388/06/26 و در ساعت 16:33 نظر دهید ()

ظهر یک روز سرد زمستانی ، وقتی پروین به خانه برگشت، پشت در پاکت نامه ای را دید که نه تمبری داشت و نه مهر اداره ی پست روی آن بود. فقط نام و آدرسش روی پاکت نوشته شده بود.

او با تعجب پاکت را باز کرد و نامه ی داخل ان را خواند:

" پروین عزیزم،

عصر امروز به خانه ی تو می ایم تا تو را ملاقات کنم .

با عشق ، خدا "

پروین همان طور که با دست های لرزان نامه را روی میز می گذاشت. با خود فکر کرد که چرا خدا می خواهد او را ملاقات کند؟ او که آدم همی نبود. در همین فکرها بود که ناگهان کابینت خالی آشپزخانه را به یاد آورد و با خود گفت: : من که چیزی برای پذیرایی ندارم!". پس نگاهی به کیف پولش انداخت . او فقط هزار و صد تومان داشت.

با این حال به سمت فروشگاه رفت و یک قرص نان فرانسوی و دو بطری شیر خرید. وقتی از فروشگاه بیرون آمد، برف به شدت در حال بارش بود و او عجله اشت تا زود به خانه برسد و عصرانه را حاضر کند. در راه برگشت، زن و مرد فقیری را دید که از سرما می لرزیدند. مرد فقیر به پروین گفت:" خانم ، ما خانه و پولی نداریم. بسیار سردمان است و گرسنه هستیم. ایا امکان دارد به ما کمکی کنید؟"

پروین جواب داد: "متاسفم، من دیگر پولی ندارم و این نانها هم برای مهمانم خریده ام."

مرد گفت: " بسیار خوب خانم ، متشکرم" و بعد دستش را روی شانه ی همسرش گذاشت و به حرکت ادامه دادند.

همان طور که مرد و زن فقیر در حال دور شدن یودند، پروین درد شدیدی را در قلبش احساس کرد. به سرعت دنبال آنها دوید: " اقا خواهش می کنم صبرکنید" وقتی پروین به زن و مرد فقیر رسید، سبد غذا را به آنها داد و بعد کتش را درآورد و روی شانه های زن انداخت.

مرد از او تشکر کرد و برایش دعا کرد. وقتی پروین به خانه رسید یک لحظه ناراحت شد چون خدا می خواست به ملاقاتش بیاید و او دیگر چیزی برای پذیرایی از خدا نداشت. همان طور که در را باز کرد ، پاکت نامه دیگری را روی زمین دید. نامه را برداشت و باز کرد:

" پروین عزیز،

از پذیرایی خوب و کت زیبایت متشکرم،

در تاریخ 1388/06/24 و در ساعت 17:20 نظر دهید ()

 می روم خسته و افسرده و زار

 سوی منزلگه ویرانه ی خویش

  به خدا می برم از شهر شما

   دل شوریده و دیوانه ی خویش

     می برم تا که در آن نقطه ی دور

     شستشویش دهم از رنگ گناه

    شستشویش دهم از لکه ی عشق

     زین همه خواهش بیجا و تباه

   می برم تا ز تو دورش سازم

    ز تو ای جلوه ی امید محال

    می برم زنده بگورش سازم

     تا از این پس نکند یاد وصال

     ناله می لرزد ... می رقصد اشک

     آه ، بگذار که بگریزم من

    از تو ای چشمه ی جوشان گناه

     شاید آن به که بپرهیزم من

     به خدا غنچه ی شادی بودم

     دست عشق آمد و از شاخم چید

     شعله ی آه شدم صد افسوس

     که لبم باز بر آن لب نرسید

     عاقبت بند سفر پایم بست

     می روم خنده به لب خونین دل

     می روم از دل من دست بدار

     ای امید عبث بی حاصل

   فروغ فرخزاد

در تاریخ 1388/06/24 و در ساعت 09:30 نظر دهید ()

یک استکان یادِ خدا باید بنوشم
شیطان
اندازه یک حبّه قند است
گاهی می افتد توی فنجانِ دلِ ما
حل می شود آرام آرام
بی آنکه اصلا ً ما بفهمیم
و روحمان سر می کشد آن را
آن چای شیرین را
شیطان زهرآگین ِدیرین را
آن وقت او
خون می شود در خانه تن
می چرخد و می گردد و می ماند آنجا
او می شود من

***

طعم دهانم تلخ ِتلخ است
انگار سمی قطره قطره
رفته میان تاروپودم
این لکه ها چیست؟
بر روح ِ سرتاپا کبودم!
ای وای پیش از آنکه از این سم بمیرم
باید که از دست خودت دارو بگیرم
ای آنکه داروخانه ات
هر موقع باز است
من ناخوشم
داروی من راز و نیاز است
چشمان من ابر است و هی باران می آید
اما بگو
کِی می رود این درد و کِی درمان می آید؟

***
شب بود اما
صبح آمده این دوروبرها
این ردپای روشن اوست
این بال و پرها

***
لطفت برایم نسخه پیچید:
یک شیشه شربت، آسمان
یک قرص ِخورشید
یک استکان یاد خدا باید بنوشم
معجونی از نور و دعا باید بنوشم

در تاریخ 1388/06/24 و در ساعت 05:18 نظر دهید ()

بحر طویل از قالب های متعارف و متدوال نیست و بیشتر مربوط به ادبیات عامیانه است . از بحر طویل های مشهور ، این بحر طویل طرزی افشاری است :" شکر لله که بکحلید مرا دیده ز خاک / در قومی که ز اولاد رسولند ، بر افلاک قبولند" . گروهی ، همه پاکیزه و خوش صورت و نیکو سیر و پاک سر شت و ملکی خوی که من یافته ام از اثر صحبتشان فیض فراوان و برون از حد و اندازه و درسیدم و درکیدم و علمیدم و فهمیدم ، اگر بگذرد ایّام من ، این نوع ، بمانم علما را1 ".

"بعضی از ترانه های هفت و یا هشت هجایی را در ایران بحرطویل خوانده اند و قصاید ی از آن جنس در دست هست ساختمان این نوع چنین است که بعد از چند لخت که پشت سرهم می گویند در یک جا آن را متوقف ساخته و قافیه ی خاصی بر آن قرار می دهند و تا آخر آن را به کار می بردند و چون این قافیه که به قافیه ی آخر اشعار عروضی شبیه است بسیار دور از هم قرار گرفته است ، این نوع سخن را نیز اصطلاحاً " بحر طویل " نام نهاده اند2 ."
جهت اطلاع نمونه هایی از بحر طویل در ادبیات فارسی به خوانندگان تقدیم می گردد.

دررثای حضرت امام حسن مجتبی (ع) / محمّد" شرمی" کاشانی
با زم از لانه ی تن ،طایر اندیشه ی من ، پر زده در طرف چمن ، تا که در اوصاف حسن ، خوی حسن ، بوی حسن ، روی حسن ، موی حسن ، شبل شهنشاه ز من ، آن که ز نامش همه را ساخته خوش بوی دهن ، ساز کنم سخن، از صفت معرفت و موهبت و میمنت و منزلتش دم زنم از تهنیتش ، یا ز غم تعزیتش ، یا شرف و معرفتش ، یا کرم و عاطفتش ، کاین چه امام است و همام است و چه نام است ، که بی حد و مقام است ، قدش سرو خرام است ، رخش ماه تمام است ، به هر بزم نظام است ، به هر رزم حسام است، همین دُر کلام است ، که او نعمت عام است، به عالی و به دانی و به جن و ملک و بر بشر و آنچه که دارنده ی روح و نفس و جان و تن و ناطق و صامت بود از کون و مکان خلق خدا را. جگر گوشه ی زهرا ، گل گلشن طاها.

************
ای دریغ از ستم کینه ی گردون که به تدبیر و حیل در همه دوران صفت دشمنیش از همه بیش است به خوبان و بزرگان و سترگان و دلیران و امیران و شجاعان و نجیبان و اصیلان و کریمان و رحیمان و سر این که در آن ها است همه جمع صفات حسنه لیک عجب در همه اوقات به هر دوره و هر عصر و زمان سخت گرفتار بلایات و دچار ستم طایفه ی جانی و نا پاک سیه دل، همه سوی ره باطل ، همه خون خواره و کاهل، همه محروم ز حاصل ، همه با کفر مقابل ، همه از آتیه غافل ، همه غداره و جاهل، پسر فاطمه را با همه اوصاف پسندیده به دست زن قطامه ی پتیاره ی خون خواره ی می شومه ی غداره ی غافل ز خدا بد رگ و بدکیش، به عنوان زن خویش ،بدون غم و تشویش ، تو ای چرخ بکشتیش ، بدان حیله که در دهر ستم پیشه ی جراره ی بی عاطفتی بدتر از آن جعده نیامد و نیامد که حسن را ز پی وعده ی عقد پسر شوم معاویه ی سگ باز ورق باز لعین، ظالم لامذهب بی دین، جفا گستر و پر سینه ز کین ، قاتل بر جسته ترین ، نابغه ی و نادره ی عصر و زمان ، بر همه ی خلق جهان ، از اثر سم شرر بار به جانش بفشانید و به خونش به کشانید و به مرگش بنشانید زنان حرم محترم آل عبا را . جگر گوشه ی زهرا، گل گلشن طاها.

بحور فوق العاده زیبا در ادامه مطلب رو از دست ندید

در تاریخ 1388/06/23 و در ساعت 17:42 نظر دهید ()